به زودى ذيل احوال سيد ضياء الدّين ابو الرضا فضل اللّه بن على بن عبيد اللّه حسنى راوندى كاشانى ، از قطب راوندى سخنانى خواهيم گفت . و در ذيل احوال شيخ زين الدّين ابو جعفر محمّد بن عبد الحميد بن محمود خواهيم نوشت كه ، وى از شاگردان قطب راوندى بوده و از او در روايت نهج البلاغة اجازه داشته است و صورت اجازهاش در آخر نهج البلاغة آورده شده و در آخر آن آمده است . ( كتب سعيد بن هبة اللّه به الحسن ) اصل اين اجازه به خط خود راوندى ، و خط نارسايى بوده است و بر پشت ورق آخر همان نسخه علاوه بر اصل اجازه ، به خط شريفش چنين نوشته شده ، ابو الحسين مىگويد : خبر داد مرا سيد ابو معبد حسينى ، از شيخ ابو عبد اللّه حلوانى ، از سيد رضى مؤلف اين كتاب و من به همين سندى روايت مىكنم .
و همچنين خبر داد ما را ابن الاخوهء بغدادى ، از شيخ ابو الفضل محمّد ابن يحيى ناقلى ، از ابو منصور عبد الكريم بن محمّد ديباجى ، از سيد رضى اللّه عنهم تا آخر آنچه خواهد آمد .
خود قطب راوندى در آخر شرح نهج البلاغة سندش را از سوى علماى عامه به اين شرح يادآورى كرده است : خبر داد ما را ابو نصر غازى ، از ابو منصور عكبرى ، از سيد رضى رحمه اللّه و خبر داد ما را نيز شيخ عبد الرحيم بغدادى معروف به ابن اخوه ، از سيده پاكيزه گوهر دختر سيد مرتضى ، از عمويش سيد رضى . و باز خبر داد ما را ابن اخوه ، از شيخ ابو الفضل محمّد ابن يحيى ناقلى ، از ابو نصر عبد الكريم بن محمّد ديباجى معروف به سبط بشر حافى گفت : اين كتاب را سيد رضى بر من قرائت كرد .
مؤلف گويد : ظاهر آن است كه ، ابو عبد اللّه حلوانى يادشده ، همان حلوانى مشهور است .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 625
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٦٢٥