و باز در آن كتاب گويد : گروهى از ابو عبد اللّه ، حسين بن على بابويه روايت مىكردند . و خود او گفته ، حديث كردند مرا گروهى از قمىها از آن جمله على بن احمد بن عمران صفار و قرين او علويه صفار و حسن بن احمد بن ادريس رضى اللّه عنه مرا حديث كردهاند « 1 » .
سيد علاء الدّين حسين بن على حسينى سبزوارى
منتجب الدّين مىنويسد : وى صالحى ديندار بوده است .
شيخ حسين بن على
وى ، از اجلهء قدماى اصحاب ما بوده و به طورى كه از كتاب كفاية الاثر خزاز « 2 » استفاده مىشود ، شيخ حسين ، از هارون بن موسى ، از محمّد بن حسن صفار روايت مىكرده است .
و گمان من آن است كه هارون بن موسى همان تلعكبرى معروف است و شيخ حسين يكى از اعلامى است كه در اين كتاب از او نام بردهايم ، يا يكى از بزرگانى است كه در كتابهاى رجال از وى نام برده شده است ، و شايد همان وزير مغربى ، يا يكى از همطرازان او بوده باشد ، كه از معاصران شيخ مفيد به شمار آيد ، زيراكه مفيد هم از تلعكبرى روايت مىكرده است .
سيد ابو عبد اللّه حسين بن على بن داعى حسنى سيلقى
وى ، از زهاد علما و از اجلهء مشايخ سيد زاهد ابو طالب يحيى بن محمّد ابن حسن بن عبد اللّه حوالى طبرى حسينى است ، و به طورى كه از بشارة المصطفى محمّد بن قاسم طبرى به دست مىآيد ، سيد ابو عبد اللّه ، از
هامش
( 1 ) - سال فوت ابن بابويه را ديگران هم نقل نكردهاند ، در پاورقى مجلد جداگانه فهرست منتجب الدّين مىنويسد : ابن بابويه سال 418 هجرى قمرى درگذشته است - م .
( 2 ) - مؤلف آن ابو القاسم على بن محمّد بن على خزاز قمى است ، كه از شاگردان صدوق بوده و مؤلف در مجلد چهارم ، شرح حال او را نقل كرده است .