تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 287

مساهمون:

ص٢٨٧

90 - شيخ حسن بن زين الدّين بن محمّد بن حسن بن زين الدّين شهيد ثانى عاملى جبعى

شيخ معاصر مىنويسد : وى ، عالمى فاضل و صالح و از معاصران است و اكنون در اصفهان ساكن مىباشد . مراتب علمى را از عمويش و ديگران فراگرفته است . مؤلف گويد : گمان مىكنم وى از علماى اعلام نبوده و العهدة عليه ، و مراد وى از عمويش شيخ على بن شيخ محمّد است كه از معاصران بوده است .

91 - شيخ حسن بن سبتى حويزى

سيد نعمة اللّه شوشترى در تعليقاتى كه بر امل الآمل نوشته ، مىنويسد : وى ، عالمى فاضل و ثقه‌اى اديب و شاعر بوده و هركس نزد او تلمّذ كرده به عالىترين مراتب فضل رسيده است . حويزى ، در علوم عربيت مهارت داشت و در پيشگاه پادشاهان از موقعيت ويژه‌اى برخوردار بود و ما آن‌گاه كه در حويزه بوديم بخش مهمى از علوم عربيه را نزد او فراگرفته‌ايم و در حويزه به رضوان الهى منتقل شد « 1 » .

92 - حسن بن سبره بغدادى

ابن شهرآشوب در معالم العلماء نوشته ، كتابى دارد . و من تا به حال اطلاعى از روزگار او ندارم .
هامش
( 1 ) - در نابغه فقه و حديث مىنويسد : نام او حسين است و هركسى او را به نام حسن ياد كرده اشتباه است . وى ، استاد ادبيات سيد بوده و شرح جاربردى را نزد او خوانده و اين اديب از شاگردانش كار مىكشيده و آن‌ها را به آوردن سنگ از كنار رودخانه دستور مىداده و در كار بنايى خانه‌اش ، با بنا به كار وامىداشته و گاهى آن‌ها را به حمل ماهى و ديگر آذوقه‌ها موظف مىكرده و حاضر نمىشده كه حاشيه كتابش را رونويسى كنند در عين حال بركات انفاسش را مغتنم مىشمردند و حريص به جمع‌آورى كتاب بود و پس از وفاتش كتاب‌هايش به دامادش منتقل شد كه در خور صلاحيت آن‌ها نبود - م .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 287 | محمد باقر ساعدى / الميرزا عبد الله أفندي الأصبهاني