ابن محمّد بن عياش جوهرى « 1 » و شيخ معدل ابو بكر احمد بن عبد العزيز عكبرى و عبد الغفار بن عبد اللّه حسينى واسطى و شيخ ابو محمّد هارون بن موسى تلعكبرى و ابو الفضل محمّد بن عبد اللّه عبد المطلب شيبانى و شيخ ابو غالب رازى .
شهرت وى ، به محمّدى به طورى كه از نسب او به دست مىآيد بدان جهت است كه وى ، از نوادگان محمّد حنفيه است و ممكن است نام بعضى از اسامى اجدادش از نسبى كه فوقا ياد كرديم ، افتاده باشد .
نجاشى در رجالش مىنويسد : ابو محمّد حسن بن احمد بن قاسم بن محمّد بن على بن ابى طالب عليه السّلام از شرفا و نقبا بوده و سيد اين طايفه است جز اينكه برخى از اصحاب ما به پارهاى از روايات او به چشم ايراد نگريستهاند .
محمّدى ، آثارى دارد از جمله : خصائص امير المؤمنين عليه السّلام من القرآن و كتابى در فضل عتق و كتابى فى طرق الحديث المروى فى الصحابى .
و من فوائد بسيارى را از او فراگرفتم و هنگامى كه ديگران به قرائت از او مىپرداختند من هم به سماع آنها اشتغال مىورزيدم .
علامه در كتاب خلاصه ، مطالبى را كه از نجاشى ياد كرديم متذكر شده و اضافه كرده است : او آثارى دارد كه ما آنها را در كتاب كبير خويش يادآور شدهايم .
قابل تذكر است كه نام اين سيد در بعضى از كتابهاى رجال و امثال آنها ، حسن و در بعضى از مواضع حسين آمده است .
سيد بن طاوس در كتاب امان الاخطار از استادش ، ابن النجار نقل مىكند كه در تذييل تاريخ بغداد تأليف خطيب بغدادى در ذيل شرح حال
هامش
( 1 ) - جوهرى ، از دانشوران آغاز قرن پنجم هجرى و معاصر شيخ صدوق بوده و در ادب و شعر و حديث مهارت داشته و كتاب مقتضب الاثر او كه معروف است ، به طبع رسيده و سال 401 هجرى درگذشته است رحمه اللّه - م .