عسل
بخارى ومسلم ونسائى وترمذى از أبى سعيد خدري از رسول خدا صلى الله عليه وآله
نقل كرده اند كه مردى حضور پيغمبر خدا آمد وعرض كرد شكم برادرم
آزاد است آن حضرت فرمود : برو بوى عسل بده أو داد ولى بند نيامد
باز
هم آمد به آن حضرت عرض كرد حضرت فرمود بازهم عسل بده تا به مرتبه
پنجم تكرار شد واسهالش رفع شد ( 1 ) .
امام باقر ( ع ) در يك روايتي معجونى از عسل ، زعفران خاك قبر
حسين وآب باران را شفا فرموده است ( 2 ) .
حضرت عالم ( موسى بن جعفر ( ع ) : بر شما باد عسل ودانه سياه
وفرمود : عسل در ظاهر قرآن نيز شفاست وفرمود : عسل از هر درد -
شفاست ، هركس يك لقمه عسل ناشتا بخورد بلغم را قطع مىكند وصفرا
را مىشكند ومره سوداء را قطع مىنمايد وذهن را صفا مىدهد وذهن را
هامش
( 1 ) - به سنن ابن ماجة كتاب طب باب 7 ومجمع الزوائد
ج 5 ص 91 - در المنثور ج 4 ص 123 - حياة الحيوان ج 2 ص
300 - صحيح بخارى كتاب طب باب 24 - صحيح مسلم كتاب
السلام باب 91 - سنن ترمذى كتاب طب باب 31 - مسند ابن
حنبل ج 3 ص 19 ( 2 ) - محاسن برقى ص 500 ، مكارم الأخلاق ص 179