صبر عصاره درختى است كه برگهاى آن دراز واز ميانه درخت
آن شاخهاى پديد مىآيد بر سرش گل زرد مىرويد .
در اغراض 632 گويد : صبر بكسر باء عصاره نباتى است برگش
شبيه به برگ كلم وبسيار ضخيم وشبيه به برگ يماني كه در مازندران
انجير بغدادي گويند وبيخش به قدر شلغم واز يك بيخ زيادة بر ده
عدد مىرويد ومملو از رطوبت در غايت تلخى وچون مدتي بگذرد از
وسط برگها ساقى مىرويد قريب به ذرعى وپر از رطوبت عسلى با اندك
حلاوت كريه الرايحة وثمرش مثل غوره خرما ودر آخر سرخ مىشود .
قفر ، كور ، مقل ( صمغ است مشابه كندر ) :
مقل را بسريانى مقلا گويند وبفارسى بوى جهودان نامند چون
جهودان با آن بخور مىكردند .
مقل مكي : مقل مكي ميوه درخت ( دوم ) است .
صمغ لبنى ( ميعه ) :
بدانكه هر چه از درخت ترشح كند ومنجمد شود عرب آن را صمغ
گويند وصمغ هر گياه ودرختى به آن موسوم مىشود .
صمغ عربى أم مغيلان :
چنان كه معلوم شد صمغ هر چيزى كه از گياهى ترشح كند گفته مىشود
طب اسلامى ( فارسي ) — صفحة 344
مساهمون: مصطفى نوراني اردبيلي
ص٣٤٤