ميرود ، حتى اگر اين بار ، بنزين يعنى خوراك ماشين باشد . حال اگر شما غذائى را
از حد معمول ومقدار خوراكش بيشتر بخوريد شيره اى كه جذب بدن شما مىشود غليظ -
تراست وعمر شما را كوتاه مىكند ، از طرف ديگر هر اعتيادى يك مقدار از عمر شما
ميكاهد وچنانچه دو اعتياد داشته باشيد كم تر عمر مىكنيد ، همانطور كه اگر در ماشين
هم بجاى بنزين گازوئيل وهم بجاى آب صاف ، آب گل آلود بريزند زودتر منهدم
ميشود ، در اين أواخر طبق آمارى كه از اشخاص معمر برداشتهاند باين نتيجة
رسيدهاند :
1 - معمرينى كه اعتيادات مضره نداشتهاند بيش از 125 سال عمر كردهاند .
2 - معتادين به سيگار عمرشان از 118 سال تجاوز نكرده است ، بنابر اين مىگويند
سيگار هفت سال از عمر انسان ميكاهد .
3 - معتادين بالكل ونوشابه هاى الكلى ، عمرشان از 98 سال تجاوز نكرده است
بنابر اين مىگويند الكل 27 سال از عمر انسان كسر مىكند .
4 - معتادين به ترياك ، عمرشان از هشتاد سال بالا نرفته است بنابراين مىگويند
افيون 55 سال از عمر بشر كم مىكند .
اين آمار تقريبا حتمي است وحداقلى است كه از عمر كسر كرده است آنهم در
مورد اشخاصى كه اعتيادشان كم وبحد افراط نباشد ، والا يك نفر شيره اى كه در جوانى
معتاد شده باشد ودر كشيدن شيره افراط كند محال است عمرش به چهل سال برسد ، يك
جوان الكلى كه دائم الخمر باشد محال است پنجاه سال بيشتر عمر نمايد .
چند داستان واقعي
براي اينكه ثابت كنيم فرقى بين دوا وغذا وسم وجود ندارد
شواهد زيادى در دست داريم ، از جمله چند داستان واقعي است
كه شرح آنها در اينجا مناسب مىباشد :
داستان أول معالجه سفليس
تقريبا پنجاه سال پيش كه بيمارى سفليس دردى بي درمان
وغير قابل علاج بود ، يك جوانى ترك از أهل إسلامبول باين
بيمارى مبتلا گرديد وچون در بين تركهاى متعصب آن روز
الطب الكبير يا فرشته نجات ( فارسي ) — صفحة 24
مساهمون: محمد سرور الدين
ص٢٤