باب نود و يكم نثار كردن درختان بهشت در هنگام تزويج على عليه السّلام با فاطمه زهرا عليها السّلام
[ حلية الاولياء ابو نعيم 5 / 59 ] از « عبد الله بن مسعود » نقل كرده است كه در بامداد روز عروسى ، حالت رعشهاى در وجود حضرت زهرا عليها السّلام ايجاد شد .
رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله - محض دلدارى او - فرمود : اى فاطمه ! تو را به همسرى بزرگوارى در آوردم كه سرور و بزرگ دنياست و در آخرت هم ، در شمار نيكوكاران است . اى فاطمه ! هنگامى كه خدا اراده فرمود تا تو را به همسرى على عليه السّلام در آورم ، خداى تعالى به « جبرئيل » دستور داد تا در آسمان چهارم به پا خيزد و همزمان صفهائى از فرشتگان تشكيل داده شد و پس از آن ، « جبرئيل » در حضور آنها خطابهاى ايراد فرمود و تو را به ازدواج على عليه السّلام در آورد . آنگاه به درختان بهشت دستور داد تا زيورها و حلههاى بهشتى بر خود بيارايند و آنها را به منظور شاد باش عقد همسرى تو با على عليه السّلام ، بر فرشتگان نثار كنند . در آن روز بركات حضرت حق تعالى به اندازهاى بود كه هر فرشته هر چه از آن نثار بهره مىبرد ، زيادتر از سهمى