رسانيدند كه آن حضرت را از نيت سوئى كه داشتند ، مطلع مىساختند !
[ همان كتاب ] در ذيل تفسير آيه شريفه * ( إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ ) * ( سوره مطفّفين ، آيه 29 ) ؛ همانا بدكاران ( در دنيا ) پيوسته به مؤمنان مىخنديدند . آورده كه شأن نزولش آنست كه در يكى از اوقات حضرت على عليه السّلام با جمعى از مسلمانان همراه بود ، منافقان آنان را مورد تمسخر و استهزاء قرار دادند و پس از آنكه با هم مسلكان خويش ملاقات كردند ، گفتند :
امروز با « اصلع » ( كسى كه جلوى سرش بىمو است ) روبرو شديم . آنان از شنيدن اين سخن خنديدند . پيش از آنكه حضرت على عليه السّلام بحضور رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله برسد ، آيه مورد بحث نازل شد و چگونگى تمسخر ايشان را به اطلاع آن حضرت رسانيد .
مؤلف گويد : « فخر رازى » همين حديث را در « تفسير كبير » آورده است .
[ سيوطى در الدّر المنثور ] در سورهء محمد صلَّى اللَّه عليه و آله كه آن را سورهء قتال هم گفتهاند ، در ذيل تفسير آيهء * ( إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا ) * تا * ( وَالله يَعْلَمُ أَعْمالَكُمْ ) * نقل كرده است : « ابن مردويه » و « ابن عساكر » از « ابو سعيد خدرى » روايت كردهاند ، نزول آيهء مزبور بخاطر كينه توزى بوده است كه منافقان نسبت به حضرت على عليه السّلام از خود بروز مىدادند
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 474
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٤٧٤