است دربارهء آخوند گزى مىنويسد :
" ديگر از استادان بزرگوار من مرحوم آخوند ملا عبد الكريم گزى
است . وى به راستى شيخ بهائى عصر خود بود ومرجعيت تامهء قضا وفتوا
داشت ، ودر عين اينكه سى چهل سال تمام أمور قضائي أصفهان وتوابعش
در دست أو بود ، شبى كه در گذشت خانوادهء أو نفت چراغ ونان نداشتند .
ومرحوم فشاركى از محل وجوهات حواله داد تا براي خانوادهء أو شام شب
ولوازم معيشت تهيه كردند . ومن خود يكى از حاضران آن واقعه ومباشر
آن خدمت بوده أم . أول آفتاب وپيش از ظهرها وأوايل شب ، پس از نماز
مغرب وعشاء حوزهء درس فقه وأصول داشت . . . وى همه نوع حق
ولى نعمتي بر گردن من دارد . . .
خدايش بيامرزد كه چه بزرگ مردى بود . . . آن مرحوم طبع شعر
داشت وگاهى عصرهاى جمعه انجمن شعراى شيدا را نيز زينت مى داد " . ( 1 )
آن مرحوم حدود ده كتاب ورساله نوشته است ، اما از بين آنها كتاب
" تذكرة القبور " از شهرت بيشتر برخوردار است .
اين كتاب ارزشمند وكم حجم حاوي شرح حال يكصد نفر از عالمان
بزرگ وعارفان بلند مرتبه وشاعران معروف ومدفون در أصفهان وتوابع
آن مى باشد . وچون به فارسي تأليف شده فوق العادة مورد استقبال عامهء
مردم واقع گرديده است .
ايشان در حدود سال 1260 متولد ودر سال 1339 ه ق ( مطابق
1300 شمسي ) وفات يافته ، ودر تخت فولاد أصفهان ، در تكيه كازرونى
مدفون گرديد .
هامش
1 - " همائى نامه " ، 19 ، 26 .