را ضايع ساخته ، اينك همان منزلتى را براى ما قائل باشيد كه خداى متعال بما عنايت فرموده و آنچه را كه ما نداريم و در ما موجود نيست بما نسبت ندهيد و در ما نبينيد و بدانيد هر گاه خدا ما را شكنجه فرمايد بر اثر گناهانى بوده كه مرتكبشدهايم و اگر ما را مشمول بخشش خود قرار دهد بر اثر رحمت و بزرگوارى حضرت او بوده .
( 1 ) 3 - زيد بن على : حضرت معظم له پس از برادر بزرگوارش ابو جعفر از ساير برادران بزرگوارتر و دانشمندتر و مردى پارسا و پرهيزكار و فقيه و سخاوتمند و دلاور بود .
زيد ، شمشير مردى بدست گرفته و با دلاورى مخصوص به خودش امر بمعروف و نهى از منكر مى - فرمود و از كشندگان حسين ع خونخواهى فرمود .
ابو الجارود گويد هنگامى كه وارد مدينه شدم از هر كسى كه احوال زيد را جويا ميشدم ميگفتند او همسوگند قرآنست .
هشام بن هشام گويد از خالد بن صفوان كه احوال زيد را براى ما نقل ميكرد پرسيدم زيد را در كجا ملاقات كردى ؟ گفت در رصافهء كوفه ، پرسيدم زيد چگونه مردى بود ؟ گفت همانطور كه ميدانى ، بزرگوارى بود كه هر گاه از خوف خدا مىگريست آب چشم و بينى او مخلوط ميشد .
عدهء زيادى از شيعه مذهبان او را امام ميدانند و علت اينكه نامبرده را امام ميدانند اينست كه حضرت مشار اليه خروج كرد و غرض از خروجش آن بود كه بتواند رضايت آل محمد را جلب كرده و
الإرشاد ( فارسي ) — صفحة 520
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٥٢٠