است براى كسى كه آن را براستى بشناسد و خانه عافيت است براى كسى كه معرفت به حال آن داشته باشد و خانه بىنيازى است براى كسى كه مىخواهد از آن توشه برگيرد دنيا مسجد پيمبران و محل وحى الهى است و عبادتگاه فرشتگان و تجارتخانه دوستان خداست تا در دنيائيد در صدد تحصيل رحمت خدا باشيد و بار بهشت را بهبنديد بنا بر اين چه كسى ميتواند از دنيا نكوهش كند با آنكه دنيا او را بجدائى از خود خوانده و از فناء خود اخبار كرده و مردم را بسرور خود تشويق بسرور اخروى نموده و از امتحانات خود مردم را از پيش آمدهاى اخروى بيم داده و آنان را از عذاب قيامت ترسانيده و به رحمت خدا ترغيب نموده .
پس اى كسى كه از دنيا نكوهش مىكنى و بدان مغرورى از چه زمان دنيا ترا به خود مغرور ساخته آيا از هلاك پدرانت مغرورشدهء يا از وقتى كه مادرانت در دل خاك جاى گرفتهاند ؟ چقدر به پرستارى و بيمار دارى آنان پرداختى و آرزومند شفاى آنان بودى و طبيبان ماهر را براى آنان توصيف مينمودى و دارو برايشان آماده مىساختى با آنكه بحالشان نافع نبود و حاجتشان را برنياوردى دنيا پيشآمد آنان را براى تو مجسم نمود و نمودار ساخت كه گريه تو نافع به حال تو نبوده و دوستان به كار تو نمىآيند .
( 1 ) 5 - از گفتار اوست : اى مردم پنج سخن از من بياموزيد سوگند به خدا هر گاه شترهاى خود را براى تحصيل آنها در بيابانها ناتوان سازيد نمىتوانيد آنها را از غير من استفاده نمائيد 1 - هيچ يك از شما به غير خدا آرزومند نباشد 2 - و به غير از گناهش از چيز ديگر نهراسد 3 - شخص عالم خجالت نكشد هر گاه از او سخنى بپرسند و نداند بگويد ، نميدانم [ و آنكه نميداند از آموختن شرم نكند ] 4 - شكيبائى براى كالبد ايمان بمنزله سر است براى
الإرشاد ( فارسي ) — صفحة 287
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٢٨٧