در چهار مجلد فرآهم آورده وبراي هر جلد خطبهاى ساخته وعنواني به مجموع آنها
داد . اين تأليف كه به نام " كتاب فرحة الناظر وبهجة الخواطر " ناميده مى شود يكى از
تأليفات نخستين وى مى باشد . بنابر اين بايد پدر وى ، در وقتي كه أو جوان بوده فوت
كرده باشد . ( 13 ) ديگر اساتيد نخستين وى عبارت بودند از أبو الحسن على به يحيى الخياط
( يا حناط ) السوراوى الحلى كه از أو در ربيع الأول 609 اجازهاى دريافت كرد ( 14 )
وديگرى حسين بن أحمد السوراوى كه زير نظر وى برخى از تأليفات أبو جعفر طوسي را
تعلم كرد ، أو در جمادى الثاني 609 به ابن طاووس اجازه داد . ( 15 )
ابن طاووس از وطن خود به بغداد رفت . اين بعد از ازدواج وى با زهرا خاتون
دختر وزير شيعي ناصر بن مهدي ( م 617 ) بود . ( 16 ) انديشه اين ازدواج از پدر ومادر وى
بود . ( 17 ) ابن طاووس به اين ازدواج چندان راغب نبود با اين تصور كه وصلت با اين خانواده
هامش
( 13 ) . مق : ابن طاووس ، كتاب فرحة الناظر . إسماعيل بغدادي ، تاريخ در گذاشت موسى را در حدود
620 نوشته بدون ياد از منبع اين تاريخ ( هدية العارفين ، استانبول 1951 - 1955 ج 2 ص
479 ) . تنها چيزى كه با يقين مى توان گفت اين كه والدين ابن طاووس در سال 635 در گذشته
بودند . وى در فلاح ( كه آن را در همان سال يا سال پيشين شروع كرده ) اشاره به قبر آنها در نجف
كرده وآرزوى خود را براي خاكسپارى در كنار آنها ياد مى كند ( نك : فلاح ص 74 / 71 واز
آنجا الأنوار الساطعة ص 185 ، مق : كشف المحجة ص 111 ) .
( 14 ) . فلاح السائل صص 14 - 15 / 12 ، 180 / 165 ، اقبال صص 522 / 308 ، 527 / 312 ،
جمال الأسبوع ص 23 ، اليقين صص 79 - 80 / 280 . مق : فتح الأبواب ص 264 ( لنا منه إجازة
بكل ما ويرويه ) . درباره علي بن يحيى نك : رياض 4 / 286 - 288 ، الأنوار الساطعة صص 118 -
119 .
( 15 ) . فلاح السائل صص 14 / 12 ( واز آنجا : روضات 4 / 333 ) ، 180 / 165 ، اقبال ص
674 / 461 ، جمال الأسبوع ص 23 ، اليقين ص 79 / 280 ( در آنجا تاريخ اجازه جمادى
الثاني 607 آمده است ) . درباره حسين بن أحمد نك : رياض 2 / 20 - 21 ، الأنوار الساطعة 45
- 46 . ( 16 ) كشف المحجة ص 111 . ابن مهدي ( قبل از بركنارى وى توسط خليفه الناصر ) پستهاى مهمى
در فاصله سالهاى 597 - 604 داشته از جمله وزارت در سال 602 - 604 ، . نك : ابن طقطقى ،
الفخري ، بيروت 1386 صص 325 - 326 ، ابن زهره ، غاية صص 62 - 63 ، harmann در
كتاب nasir صص 145 - 151 .
( 17 ) . محتملا ابن مهدي أهداف خاص خود را از اين ازدواج داشته ، چرا كه ادعاى علوي بودن وى در
معرض ترديد قرار داشته است ( وكان يدعى انه شريف علوي وقد طعن في نسبه ، نك : أبو شامة
ص 124 ) ازدواج دختر أو در خانوادهاى معتبر ، تنها مىتوانسته آبرو واعتبار أو را بالا برد .