مضايقه را با غياس خلط كرده است ) تكرار شده است ; در هر دو منبع علي بن الحسين را
غير از يحيى بن الحسين تصور كرده اند ( مق : رياض 5 / 332 - 333 ور ك : ذريعة ) .
عمده ء موارد نقل شده مشتمل بر أحاديث نبوي در باره فضايل دعا در مواقع مختلف
است . در يك مورد ( اقبال 53 / 582 - 583 ) إبراهيم بن عبد الله بن الحسين مى گويد : أو
نمى داند آيا برادرش محمد ( نفس زكيه ) همان مهدى موعود است كه خداوند در بارهاش
با پيامبر [ ص ] سخن گفته يانه .
( بطور كلى مق : , Ryckman . J . tr
emen ' imamat Zaidite au Y ' Les debuts de L , Van Arendonk . C 1960 , Leiden فهرست اعلام ، ذيل نام إبراهيم بن عبد الله ) . مورد نقل
شده ، استناد ابن طاووس به اين نكته است كه اگر چه برخى از حسنىها خود را مهدى
مىخوانند مقصود آنها مهدى موعود نبوده است .
آقابزرگ دو احتمال در باره مؤلف الأمالي داده ; يكى يحيى بن الحسين بن
هارون الحسنى كه در باره أو عملا چيزى نمى دانيم جز آنكه أو در سال 305 روايت
مى كرده ومحتملا زيدي بوده است ( نك : ذريعة 2 / 317 ش 1254 ) . اگر همو مؤلف
بوده ، نقلهاى ابن طاووس تنها نقلهاى باقي مانده از كتاب أو ونشانه ء نگارش كتاب امالي
توسط اوست . اما اين احتمال با ملاحظه ء اين حقيقت كه حديثي در رسالة المضايقة از
منصور بن راميش ( المضايقة : رامش ) ( يعنى أبو منصور نيشابورى كه در سال 427 وفات
يافت ) نقل شده ، رد مى شود ( تاريخ بغداد 13 / 86 ) ; در اين صورت احتمال دوم باقي
مى ماند كه الناطق بالحق أبو طالب بن يحيى بن الحسين بن هارون البطحانى ( م . ح . 424 )
امام زيديان طبرستان بوده است ( نك : index , Qasim , Madelung ) . كتاب الأمالي وى ( در
بروكلمان نيامده مق : بروكلمان 1 / 507 ذيل 1 / 697 ) با تلخيص قاضى يمنى جعفر بن أحمد
بن عبد السلام بن أبي يحيى ( م . 573 ) با عنوان " كتاب تيسير المطالب في ( يا : من )
امالي الناطق بالحق أبى طالب ( نسخه ليدن شماره 6353 . Or , ونسخه Ambrosiana ,
شماره D 465 = شماره كاتولوگ 721 ، Ambrosiana 1571 ج 2 [ نك : O Lofgren .
و Traini . R در كتاب فهرست نسخههاى خطى عربي كتابخانه آمبروزيانا ، Vicenza
1975 - 1981 ] وتعدادى از نسخه ها در مسجد جامع كبير صنعا ; مق : " فهرست
كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — صفحة 183
مساهمون: إتان گلبرگ
ص١٨٣