تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — صفحة 78

مساهمون:

ص٧٨
آمادگى براي مرگ 205 - از كسى كه مصيبت ديده ، از خانواده يا نزديكان خود را از دست داده ، ناله مىزند ، گريه مىكند وغمگين است تعجب مىكنم . 206 - گريبان را چاك مىزند واز روى ناداني اظهار ناراحتى مىكند گويا مرگ در نظرش چيز عجيبى است .
اى بهر عزا به فرق سر ريخته خاك * وز غايت بىخودى گريبان زده چاك گويا كه تو بوده‌اى ز مردن غافل * يا نيست تو را هيچ نصيب از ادراك
207 - تمام مخلوق خدا تا آنجا در مرگ مساوى هستند كه پيامبر خدا هم در برابر مرگ بيمه نيست . 208 - هر مخلوقى يك فرشته دارد كه همه روزه فرياد مىزند براي مردن بزائيد وبراي خراب شدن بسازيد .
در دهر اگر كسى مخلد بودى * شك نيست كه حضرت محمّد صلّى اللّه عليه وآله بودى هر شخص كه زاد عاقبت خواهد مرد * ور مرگ نبودى به جهان بد بودى
هامش
- دودرميان را براي دست چپ . در مطلب امام ( ع ) اين مطلب توضيح ويا اشاره‌اى ندارد كه أول يك دست را تمام كن بصورت يك در ميان يا دودرميان بعد دست ديگر را . روايتي هم در اين باره ديده نشده است . از اين نظر كه سفارش امام ( ع ) بىدليل وفلسفه نيست علت اين ترتيب در ناخن گرفتن در آينده روشن خواهد شد .