تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — صفحة 360

مساهمون:

ص٣٦٠
تا اين سه چيز را پايان يافته ببينند .
گاهى كه بود تو را شجاعت يا مال * يا علم گران رسى به سرحد كمال از چشم حسود كن نهان زانكه حسود * راضى نشود به غير نقصان وزوال
نوحه‌سرائى براي خديجة وأبو طالب 1324 - اى دو چشم من خدا بشما بركت دهد ، براي دو فردى كه از دنيا رفتند ونمونه ندارند أشك بريزيد . 1325 - بر بزرگ بطحاء ( سرزمين مكة ) وفرزند رئيس منطقه وبزرگ زنان ، أول زنى كه نماز خواند گريه كنيد . 1326 - ( خديجة ) پاك طينت بود وخدا اخلاق وى را شايسته ومبارك قرار داده بود وبرترى را بسوى أو گسيل داشته بود . 1327 - شب كه مىخوابم غم ومصيبت آنان مرا فرا مىگيرد ومصيبت آنان ميان آسمان وزمين را تاريك مىگرداند . 1328 - ( أبو طالب وخديجة ) در راه خدا دين محمّد صلّى اللّه عليه وآله را يارى كردند ودر برابر كساني كه عليه دين بپاخاسته بودند مقاومت كردند وپيمان خود را با خدا ومحمّد صلّى اللّه عليه وآله حفظ نمودند .
رفتند جماعتى ز ياران قديم * وز مردم خود مرا سرشك است نديم امروز به چشم من جهان تاريكست * از دود دلم كه گشت در ديده مقيم