تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — صفحة 353

مساهمون:

ص٣٥٣
1295 - هر عملي كه در دنيا انجام داده‌اند ، هرچند ذره‌اى باشد قابل وزن در برابر خود حاضر مىبينند . 1296 - اعمال را خدائى كه نيرومند است محاسبه مىكند ، يا به نفع وى خواهد بود يا ضرر أو .
آن روز كه قدر ما به طاعت باشد * وز حكم خدا قيام ساعت باشد چون غير عمل نيست در آنجا نافع * بيچاره كسى كه بىبضاعت باشد
1297 - در چنين روزى ، مردم بدون اينكه شراب خورده باشند مست هستند ، زيرا با چشم خود اعمال خويش را مىبينند ( وبهت‌زده مىشوند كه چقدر دقيق ضبط شده . ) 1298 - گناهان من بلاى من است وآنگاه كه در قيامت ، همراه من هستند وآنها را بدوش مىكشم چه چاره‌اى كنم ؟ ! 1299 - قيامت را فراموش كرده‌ام ! اى واي بر نفس من ! 1300 - اى واي بر من ! قيامت را فراموش كرده‌ام وآرزوهاى نفس را برآورده‌ام ! !
فردا كه من از بيم شوم بىمى مست * وز بار گناه ومعصيت باشم پست يا رب زكرم دست من خسته بگير * تا دل نرود ز خوف آن روز از دست
سخن امام عليه السّلام با حارث همدانيّ درباره صراط وكوثر 1301 - اى حارث همدانيّ هركس بميرد مؤمن باشد يا منافق مرا با چشم خود مىبيند .