تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — صفحة 224

مساهمون:

ص٢٢٤
شك نيست كه مىبرد به كرمان زيره * هركس كه هنر به شهر من مىآرد
كساني كه امام عليه السّلام را خدا مىدانستند سوزانيد 776 - آنگاه كه ديدم موضوع بسيار ناشايسته است ، آتشى روشن كردم وقنبر را احضار كردم . 777 - سپس چاله‌هائى كندم وقنبر هم آتش فراوانى با هيزمهائى كه مىشكست آماده ساخت .
حيدر كه نديده مثل أو ديده دهر * شمعى است كه از نور خدا دارد بهر پروانه صفت جماعتى گرد سرش * كشتند وبسوختند از آتش قهر
توضيح : امام عليه السّلام اين عده را كه در حدود بيست نفر بودند نصيحت كرد وبه راه راست هدايتشان نمود نپذيرفتند ، در آن حفره‌ها كه بصورت چاه كوچك درآمده بود به وسيله‌ى دود آتش خفه شدند واين يك قدرت‌نمائى روحي از امام عليه السّلام است كه دوستان خود را كه پاى از دائره محبت فراتر مىنهند وبه حدّ اعلاى محبت مىرسند كه مجاز نيستند ( مىگفتند علي عليه السّلام خداست ) ، امام عليه السّلام آنان را كيفر مىدهد . امام عليه السّلام آن محبّتي را مىپذيرد كه در مسير إسلام عزيز ودر حدّ مجاز باشد . ستايش از أهل بيت عليهم السّلام 778 - مردم مىدانند كه من از نظر خويشاوندى بهترين نسب را دارم وآنگاه كه بحث افتخار خانوادگى پيش بيايد من برترين آنها هستم . 779 - طائفه محمّد صلّى اللّه عليه وآله پايگاه كرامت وى وياور دين خدا هستند وپيروز كسى است كه طائفه محمّد صلّى اللّه عليه وآله أو را يارى كنند . 780 - زمين مىداند كه من بهترين كسى هستم كه روى آن زندگى مىكنم ريگ وسنگ وكلوخهاى زمين هم به نيكى من گواهى مىدهند .
ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — صفحة 224 | حسين بن معين الدين الميبدي / زمانى