466 - ( رزق بر أساس مقدار ارزش فرد نيست ) بلكه رزق در مسيري كه خداى يكتا صلاح مىداند واراده كرده است جريان دارد .
گر روزى من به فضل بودى وكرم * هرگز نشدى بر دل من قصه رقم
ليكن چه توان كرد كه در صبح أزل * بر لوح قدر قضا چنين راند قلم
انسان كامل كمياب است 467 - چقدر مردم زياداند ، نه خيلى هم زياد نيستند ( هم زمين گنجايش بيشتر را دارد ، هم براي خدا زحمتى براي اضافه كردن نيست ) . خدا مىداند كه من دروغ نمىگويم .
468 - هر وقت چشم خود را باز جمعيت مىبينم ، اما فرد شايستهاى را نمىيابم .
امروز كه قحط فضل وإحسان باشد * نقصان وكمال خلق يكسان باشد
هرچند به أطراف جهان گرديديم * يك فرد نديديم كه إنسان باشد
پرهيز از منافق 469 - هركس با تمام وجود تو را دوست ندارد ، أو را رها كن واز فاصله گرفتن ودور شدنش غمگين مباش .
آن دم كه كسى سلسله شوق گسيخت * وز قيد محبت ووفاى تو گريخت
در باب صفا ومهر أو سستى كن * ديگر نرود به كوزه هر آب كه ريخت