فرزندان مهاجرين آمدند و پرسيدند ، اى ابن عباس ! على بن ابى طالب عليه السّلام چگونه مردى بود ؟
ابن عباس گفت :
ملىء جوفه حكماً و علماً و بأساً و نجدةً و قرابةً من رسول اللَّه .
على عليه السّلام يگانهاى است كه داراى حكمت وافر و علم فراوان و ابهت زياد است و با رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله قرابت دارد « 1 » .
[ 18 ]
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
( بقره / 274 ) كسانى كه اموال خود را شب و روز ، و نهان و آشكارا ، انفاق مىكنند ، پاداش آنان نزد پروردگارشان خواهد بود ؛ و نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مىشوند .
( 155 ) محمد بن سائب از ابى صالح و او از عبد اللَّه بن عباس نقل كرده كه آيه شريفهء
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً
. . . در تحسين و تمجيد على بن ابى طالب عليه السّلام نازل شده است .
چون آن حضرت را چهار درهم نقد موجود بود . يك درهم را در شب ، يك درهم در روز ، يك درهم در پنهانى و يك درهم آشكارا در طلب رضاى خداى سبحان صدقه داد .
وقتى مصطفى صلى اللَّه عليه و آله از او پرسيد ، چه چيزى باعث اين كار شد ؟
على عليه السّلام گفت : يا رسول اللَّه ! انگيزهء اين انفاق آن است كه اميد دارم خداى تعالى مرا مستوجب وعدهها و لطف نيكوى خويش قرار دهد .
مصطفى صلى اللَّه عليه و آله فرمود : حقاً كه مستحق چنين پاداش نيكويى هستى !
هامش
( 1 ) روايت رقم 154 / شواهد التنزيل از ربيع بن خثيم در همين معنى با اندك اختلافى نقل شد .