مؤمنى مثل تو و يارانت هستم .
على عليه السّلام فرمود : اى ابن ابى ! مادرت به عزايت بنشيند . يقين مىدانم تو منافق بىدينى هستى .
عبد اللَّه بن ابى به نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله آمد و از آنچه بين او و پدرم على عليه السّلام گذشته بود ، اظهار ناراحتى كرد .
ابن ابى هنوز در مجلس رسول خدا بود كه آيهء شريفهء
وَ إِذا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا
نازل شد .
يعنى ابن ابى هر گاه امير المؤمنين على عليه السّلام را كه مؤمن و تصديقكنندهء قرآن است ملاقات كند مىگويد :
قالُوا آمَنَّا
يعنى به محمد صلّى اللَّه عليه و آله و قرآن عظيم ايمان راستين داريم .
همينها وقتى دوستان منافق و شياطين خود را مىبينند اظهار مىدارند ، ما در كفر و شرك با شما هستيم ،
إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ
ما على عليه السّلام و يارانش را استهزا مىكنيم .
خداوند فرمود :
اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ
خداى تعالى در پاسخ استهزاء به على عليه السّلام و يارانش ، آنان را در آخرت عذابى دردناك و مجازاتى سخت مىنمايد .
[ 6 ]
وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ
. ( بقره / 25 ) و كسانى را كه ايمان آوردهاند ، و كارهاى شايسته انجام دادهاند ، مژده ده كه ايشان را باغهايى خواهد بود .
( 113 ) از ابن عباس با سلسله سند طولانى آن نقل شده است : آنچه از قرآن به طور خاص در حق رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و على عليه السّلام و اهل بيتش نازل شد . آيهء شريفهء
وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
است . كه در شأن على بن ابى طالب عليه السّلام و حمزه سيد الشهداء و جعفر طيّار و عبيدة بن حارث بن عبد المطلب نازل شده است .