وَ الْمَلائِكَةُ . . .
نازل شد .
آن حضرت دست على عليه السّلام را گرفته به ميان جمعيت حاضر در مسجد آورد و فرمود : اى مردم ! اين على بن ابى طالب عليه السّلام و صالح المؤمنين است ، پس حق او را فراموش نكنيد .
[ 177 ]
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا
. ( ملك / 27 ) و آن گاه كه آن ( لحظهء موعود ) را نزديك ببينند ، چهرههاى كسانى كه كافر شدهاند درهم رود ، و گفته شود : اين است همان چيزى كه آن را فرا مىخوانديد ! .
( 997 ) سهل بن عامر از شريك و هر دو از اعمش در توضيح آيه كريمه
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا
. گفتند : هنگامى كه مقام و منزلت و جايگاه بلند على عليه السّلام را در نزد خداى سبحان مشاهده كنند ، چهره كافران تيره و تار مىگردد و بر صورت آنان سياهى غالب مىشود . « 1 » ( 998 ) در تفسير عتيق از عمرو بن ابى بكّار تميمى از ابى جعفر محمد بن على عليهما السّلام در توضيح آيه كريمه
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً
نقل شد :
كافر دلان وقتى جايگاه ارزشى و منزلت والاى على عليه السّلام را در نزد نبى صلى اللَّه عليه و آله بنگرند به تكذيب فضايل او مىپردازند و سعى در كتمان آن مىكنند .
( 999 ) حمّاد بن ابراهيم از مغيرة نقل كرد ، كه ابو جعفر عليه السّلام در تفسير و شرح آيه كريمه
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً . . .
وقتى على عليه السّلام را در كنار حوض كوثر با نبى صلى اللَّه عليه و آله ببينند ؛ آتش خشم و شرمندگى آنان افزون شده
سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا
و چهره آنان تيره و تار مىشود .
هامش
( 1 ) روايت 1000 / شواهد التنزيل از طريق داود بن سرحان از جعفر بن محمد ( ع ) با اندك اختلافى در همين معنى روايت شده است و همچنين روايت 1001 / شواهد التنزيل از طريق عيسى بن هشام از داود بن سرحان با همين الفاظ نقل شده است .