عدّهاى از آن جماعت گفتند : يا رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله ! حبّ وافر و علاقه فراوان تو نسبت به على عليه السّلام تو را به غوايت و گمراهى كشانده و در شأن او مبالغه مىكنى ! بلافاصله آيه شريفه
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى
. . . وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى
بر پيامبر نازل شد . « 1 » ( 914 ) منصور بن ابى اسود از جعفر بن محمد عليه السّلام و او از پدرش تا مىرسد به على عليه السّلام ؛ كه آن حضرت حكايت كرد ؛ رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله فرمود :
هر گاه ستارهاى از آسمان به منزل يكى از اصحابم فرود آيد آن صحابى خليفه ، وصىّ و جانشين من است .
فرداى آن روز ديدند ، ستارهاى نورانى و درخشان كه نورش همه جا را فرا گرفته بود به حركت درآمد ، تا در بيت و حجره على عليه السّلام فرود آمد .
جماعتى از مخالفان و معاندين و منافقان به هيجان آمده گفتند : اين مرد ، رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله ، گمراه شده و در ضلالت افتاده است .
در آن هنگام خداى سبحان آيهء
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى . ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى
. . . را بر محمّد مصطفى صلى اللَّه عليه و آله نازل فرمود تا مشت محكمى بر دهان آن ژاژخواهان و بيهودهگويان كم خرد نواخته شود .
( 916 ) سفيان ثورى از سدىّ و او از مجاهد نقل كرده است كه از ابن عباس در تفسير و توضيح آيه
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى
گفت :
هنگامى كه مردم مدينه از انصار رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله هفت صد دينار نقد جمعآورى كردند و به حضور نبى صلى اللَّه عليه و آله رسيدند ، گفتند : يا رسول اللَّه ! اين دينارها را براى شما جمعآورى كرديم از ما بپذيريد . خداى سبحان آيه
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
را در جواب آنان فرستاد .
هامش
( 1 ) اين روايت در شماره 913 / شواهد التنزيل از طريق ابن عباس زين العابدين و ضحّاك و ربيعه و همچنين در امالى صدوق نقل شده و همچنين از عايشه و بريدة اسلمى در تفسير فرات نقل شده است و همچنين اين روايت از طريق زرارة بن أوفى از ابن عباس نقل شد كه مصنف در روايت 915 / شواهد التنزيل به طور كامل آن را ذكر كرده است .