يا على ! در شب معراج بر بال راست جبرئيل نشسته بودم و او در حالى كه مرا به سوى آسمان سير مىداد ، در مسيرى آوازى شنيدم كه به من گفت :
يا محمد ! چه كسى را جانشين خود در زمين قرار دادى ؟
گفتم :
« خير اهلها لها اهلًا ؛ على بن ابى طالب عليه السّلام حبيبى و صهرى و ابن عمّى » .
بهترين اهل زمين ، على بن ابى طالب عليه السّلام ، حبيب و داماد و پسر عمّ خويش را جانشين خود قرار دادم .
آنگاه خداى تعالى به من فرمود : يا محمّد ! آيا او را دوست دارى ؟
گفتم : بلى ، يا رب العالمين ! او را بسيار دوست دارم .
خداى سبحان فرمود :
احبّه و مر امّتك بحبّه ، فانّى انا العلىّ الاعلى اشتقت من اسمائى اسماً فسمّيته عليّاً .
يا محمد ! او را دوست بدار و امت را امر كن او را دوست بدارند ، من علىّ اعلى هستم و نام او را از نام خويش مشتق كردم و او را على ناميدم .
سپس جبرئيل به نزدم آمد و گفت : يا رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله خدايت سلام فرستاد و فرمود بخوان . گفتم چه چيز را بخوانم .
جبرئيل آيه
وَهَبْنا لَهُمْ مِنْ رَحْمَتِنا وَ جَعَلْنا لَهُمْ لِسانَ صِدْقٍ عَلِيًّا
را قرائت كرد و گفت : اين آيه را بخوان .
[ 91 ]
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا
. ( مريم / 96 ) « كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند ، به زودى ( خداى ) رحمان براى آنان محبتى ( در دلها ) قرار مىدهد . » ( 489 ) جابر بن عبد اللَّه انصارى روايت كرده است كه رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله به على عليه السّلام فرمود : يا على ! با خداى رحمان مناجات كن و اين گونه دعا كن و بگو ، خدايا ! محبّت و مودّت