مىكند ، آيا چنين شخصى اسراف كار نيست ؟ فرمود : نه ، چون خداى تعالى فرموده است :
« لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ »
وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّها وَ رُسُلِهِ
و چه بسيار مردم ديارى را كه از خدا و رسولانش سر پيچيدند و كافر شدند ما هم آنها را به حساب سخت مؤاخذه كرديم و به عذاب بسيار شديد معذّب ساختيم .
اين جمله عطف بر جملهى
« وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ »
مىباشد و اشاره به اين است كه هر كس تقوى نداشته باشد سر انجام بد و عاقبت سوء در انتظار اوست .
فَحاسَبْناها حِساباً شَدِيداً
محاسبه را با دقّت و كمال انجام مىدهيم و كسى كه خداوند به دقّت با او حسابرسى كند چارهاى ندارد .
وَ عَذَّبْناها عَذاباً نُكْراً
عذاب ناشناخته كه به جهت عظمت و بزرگىاش هيچ كس آن را نمىشناسد .
فَذاقَتْ وَبالَ أَمْرِها وَ كانَ عاقِبَةُ أَمْرِها خُسْراً
تا به كيفر كردار خود رسيدند و عاقبت كارشان زيانكارى و حسرت گرديد .
ضايع شدن اصل سرمايه و كالا است و بيان آن قول خداى تعالى است كه مىفرمايد :
أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ عَذاباً شَدِيداً
در دنيا ، يا در قيامت و بعد از آن .
فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ
اى كسانى كه با ولايت و بيعت ولوى داراى لبّ و مغز شديد و لذا آن را تفسير نمود با اين قول خدا :
الَّذِينَ آمَنُوا
با بيعت خاصّ ولوى و دخول ايمان در دلهايشان ايمان آوردهاند و ممكن است تقدير « يا ايها الّذين آمنوا » باشد و ممكن است خبر مبتداى محذوف باشد .