پرش به محتوای اصلی

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۳ — صفحه 74

پدیدآورندگان:

ص۷۴

و نام گذاشتن باران به نام ديگرى « رحمت » است ، چه در عرف باران « رحمت » ناميده مىشود ، چون باران از جانب خداى تعالى رحمت بر بندگان و حيوان و نبات است . و ممكن است مقصود مطلق رحمت باشد اعمّ از باران و غير باران ، كه در اين صورت تعميم بعد از تخصيص است . [ وَ هُوَ الْوَلِيُّ ] و او كسى است كه امور بندگان و ساير مخلوقاتش را تولّى و تصدّى مىكند و آنها را با بهترين تربيت تربيت مىنمايد . [ الْحَمِيدُ ] و جز او هيچ كس شايسته حمد نيست و او خود در ذات خود محمود و پسنديده است . [ وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ ] در آفريدن آسمانها با هيئت خاصّ و حركت مخصوص و ستاره و مدار خاصّ ، در آفريدن زمين به نحو پهن و گسترده كه قابل انواع تصرّفات باشد از قبيل بناى بنّاها و كاشتن زراعت و درختان و جارى ساختن آب‌ها در مجراى صحيح زراعت‌ها و تحت تأثير قرار گرفتن از آسمانها و آنچه در آسمانهاست و در آفريدن مواليد بر وجه صحيح كه هر يك به نحو خاصّ و مناسب با بقاى نوعش باشد . . . در همه‌ى اين موارد آيات و نشانه‌هاى متعدّدى است كه بر علم و احاطه خدا به جزيى و كلّى و قدرت و مهربانى او به خلقش دلالت مىكند . [ وَ هُوَ عَلى جَمْعِهِمْ إِذا يَشاءُ قَدِيرٌ ] اين جمله به منزله‌ى نتيجه است ، چه كسى كه اين مواليد را از عدم خلق كرده و نشر نموده و