[ وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ ] من مأمور شدم كه بين شما عدالت برقرار كنم و از جملهى عدالت بين شما اين است كه مردى از شما را براى شما امام قرار دهم تا بعد از وفات من اختلاف بين شما مرتفع گشته و كجى شما راست گردد . [ اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ ] پس آنچه كه از امر و نهى به شما مىگويم به حال شما سودبخش است و سودش به شما مىرسد ، ضرر آن نيز به شما بر مىگردد و هيچ نفع و ضررى از امر و نهى به خود من بر نمىگردد تا در اين مورد مرا متّهم كنيد . [ لا حُجَّةَ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ ] بين ما و شما احتجاج و محاجّه لازم نيست . زيرا حقّ و برهان آن ظاهر و روشن است و احتياج به احتجاج نيست ، اين جمله به منزلهى متاركه و جدا شدن از آنانست . [ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنا ] اين جمله تهديد آنانست به اينكه خداوند بين شان داورى و حكم خواهد كرد . [ وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ ] پس هم او به خدا بر مىگردد و او به نفع محق و بر ضرر مبطل حكم مىكند . آيات 16 - 24
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۳ — صفحه 54
پدیدآورندگان: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص۵۴
وَ الَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما اسْتُجِيبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ داحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ عَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ ( 16 ) اللَّهُ الَّذِي أَنْزَلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ وَ الْمِيزانَ وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ ( 17 ) يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ