[ فَلِذلِكَ فَادْعُ ] مردم را به دين و برپاداشتن آن ، يا به علىّ عليه السّلام و ولايت او فراخوان . و لفظ « لام » در « فلذلك » به معناى « إلى » يا براى تعليل است و معنى آن اين است كه جميع مردم را به دين و شريعتى كه براى تو به خاطر ولايت تأسيس كردهام فراخوان ، كه اسلام به معناى شريعت تنها براى هدايت به ولايت است و اگر ولايت نبود اسلام فايدهاى نداشت . از امام صادق عليه السّلام آمده است كه مقصود ولايت امير المؤمنين عليه السّلام است . [ وَ اسْتَقِمْ ] پس در دين اعتدال و استقامت ورز . [ كَما أُمِرْتَ ] آن گونه پايدارى كه به آن مأمور شدهاى و آن استقامت در جميع مقامات و در چيزى است كه فوق امكان است و آن حقيقت ولايت است ، چون در اينجا امّت به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله منضمّ نشده است آنچه كه در سورهى هود وارد شده اينجا وارد نشده است ، در سورهى هود از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله وارد شده است كه فرمود : سورهى هود مرا پير كرد . [ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ ] در دين يا در ولايت امير المؤمنين عليه السّلام از هواهاى آنان پيروى نكن . [ وَ قُلْ آمَنْتُ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتابٍ ] و بگو : من به آنچه كه خداوند نازل كرده است از كتاب امّتهاى پيشين و كتاب اين زمان ايمان آوردم تا كنايه از ايمان به كتاب ولايت علىّ عليه السّلام باشد و كنايه از كسانى باشد كه ايمان به ولايت علىّ عليه السّلام نداشتند .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۳ — صفحه 53
پدیدآورندگان: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص۵۳