بهترين درختهاست . و اين دو درخت را بدان جهت ذكر كرد كه آن دو درخت را عرب مىشناسند و نفع و بهرهمندى عرب از آن دو درخت مىباشند . [ وَ ظِلٍّ مَمْدُودٍ ] سايهاى كه قطع نمىشود ( در سايه بلند درختان ) . [ وَ ماءٍ مَسْكُوبٍ ] آب ريخته شده يعنى آب هميشه جارى . [ وَ فاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ ] و چون بهشتهاى سابقين داراى شرافت است آنجا فرمود : فاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ . [ لا مَقْطُوعَةٍ وَ لا مَمْنُوعَةٍ وَ فُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ ] فرشهاى بلند ، يا بعضى از آنها روى بعضى انداخته شده . مقصود از فرش زنان مىباشند ، يعنى زنان بلند و لذا در دنبالهى آن فرمود : [ إِنَّا أَنْشَأْناهُنَّ إِنْشاءً ] زنانى كه به طرز عجيب آفريديم يعنى آنان را به صورت جوانى زيبا و باطراوت در آورديم پس از آنكه پير و بدقيافه شده بودند . يا مقصود اين است كه ما حور العين را خلق كرديم بدون آنكه حالات مختلفى بر آنها عارض شود ، بلكه آنها را به صورت بالغ و باطراوت خلق كرديم . [ فَجَعَلْناهُنَّ أَبْكاراً ] هميشه آن زنان را باكره گردانيدهايم . [ عُرُباً ] لفظ « عرب » جمع « عروب » به معناى زنى است كه همسرش را دوست داشته باشد ، يا عاشق او باشد ، يا او را دوست داشته و اين معنا را اظهار نمايد ، يا مقصود زنى است كه بسيار نخندد .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۳ — صفحه 532
پدیدآورندگان: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص۵۳۲