پرش به محتوای اصلی

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۳ — صفحه 529

پدیدآورندگان:

ص۵۲۹

[ وَ قَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ ] « 1 » و عدّه قليلى از متأخّران [ عَلى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ ] آنان در بهشت بر سريرهايى از زربفت مرصّع تكيه زنند . ( و ضن الشيء ) يعنى آن را تكرار و دو تا كرد و مضاعف نمود ، يا آن را بافت . [ مُتَّكِئِينَ عَلَيْها مُتَقابِلِينَ ] به آن تخت‌ها تكيه مىدهند در حالى كه روبروى هم هستند ، كه راحتى در تكيه دادن است ، و بهترين نشستن‌ها متقابل و روبروى هم بودن است . [ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدانٌ ] غلامانى بر آنها طواف مىكنند ، چه آنها لطيف‌تر و باصفاتر از ساير خدمتكاران هستند . [ مُخَلَّدُونَ ] دائما آنجا هستند و از بهشت‌ها هيچ وقت خارج نمىشوند ، يا از آن جهت كه غلامان هستند از غلام بودن خارج نمىشوند ، يعنى طول مدّت و مرور زمان حالت آنها را تغيير نمىدهد و مانند فرزندان دنيا هستند كه مرور زمان صفاء و طراوت آنها را عوض كند ، يا مقصود غلامان گوشواره‌دارست ، چه لفظ « خلد » به معناى گوشواره نيز آمده است . [ بِأَكْوابٍ وَ أَبارِيقَ ] كوزه‌ها و مشربه‌ها لفظ « كوب » با ضمّه كوزه‌ى بىدسته يا بىلوله است . و لفظ « ابريق » معرّب « آبريز » به معناى كوزه‌اى است كه داراى دسته و لوله مىباشد . [ وَ كَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ] و جامهاى پر از شراب جارى و روان ، لفظ

پاورقی
( 1 ) امام صادق عليه السّلام : على بن أبي طالب است . نور الثقلين ج 5 ص 212