فصل 23 در ركوع است
[ مسأله 484 ] - و مراد از ركوع ، خم شدن است
به قسمى كه چيزى از كف دست بر سر زانو برسد با قدرت و هر گاه شخص نتواند خم شود به قدرى كه كف دست اگر چه بعض آن هم باشد به زانو برسد ، تكيه به چيزى كند و اگر آن هم نتواند [ 1 ] به سر اشاره كند و اگر آن هم نتواند [ 2 ] به چشم اشاره كند .
مسأله 485 - ذكر ركوع ، يك مرتبه « سبحان ربي العظيم و بحمده » يا سه مرتبه « سبحان الله »
با طمأنينه كفايت مىكند مگر در ضرورت و تنگى وقت كه يك « سبحان الله » كفايت مىكند .
مسأله 486 - ركوع نشسته ، خم شدن است تا صورت برابر زانو برسد
و افضل تا برابر شدن موضع سجده است و اگر شخص از براى امرى ديگر خم شد به حد ركوع ، خواسته باشد ركوع حساب كند [ 3 ] نمىشود و اگر شخص منحنى باشد تا به حد ركوع بايد انحنا را زياد كند تا معلوم شود ركوع .
مسأله 487 - اگر شروع كرد ذكر را سهوا ، پيش از رسيدن به ركوع با طمأنينه ،
هامش
[ 1 ] - ( شيرازى ) و نتواند به كمتر از حدّ راكع خم شود ، حتى با تكيه .
[ 2 ] ( يزدى ) هر قدر بتواند ، خم شود .
[ 3 ] ( يزدى ) على الاحوط .