معلوم مىشود كه عمل را همين مقدار دانسته ، وتكبير وساير لوازم را نيز از آداب
ومستحب در مستحب شمرده كه قوام عمل به آنها نيست .
چنانچه غالب علماى محققين كه أهل انتقاد ونظرند اين گونه خصوصيات
را در أشباه ونظاير اين عمل از مستحبات حمل بر أدب مىكنند ، وشرط كمال
مىدانند .
واز اين جهت ما در أول تقرير اين وجه به تبعيت محققين تقويت عدم
اعتبار اين شرايط را كرديم ، وترك ذكر صلاة در كلام علامه به جهت آن است
كه در كليه زيارات دو ركعت نماز مستحب است ، ودر اين زيارة خصوصيتى
نيست ، ومثل اين دو است عبارت محكيه از ( مزار ) شيخ معظم جليل المنزلة
" محمد بن المشهدي " رحمه الله كه در نقل اين زيارة اقتصار بر متن زيارة
كرده مطابق نسخه ( مصباح ) وتكبير ونماز وساير لوازم را اسقاط كرده ، و " شهيد "
رضي الله عنه در محكي ( مزار ) خود فرموده از زيارات مخصوصة زيارة
عاشوراست قبل از زوال شمس از دور يا نزديك ، پس اگر به خواهى كه
زيارة كنى حسين عليه السلام را در اين روز ايماء كن به جانب أو به سلام ، وجهد
ومبالغه كن در لعن بر كشندگان أو وآنكه با أو محاربت كرده ، پس بگو وقت
ايماء : " السلام عليك يا أبا عبد الله " وروايت را تا آخر دعاى سجده ايراد فرموده
پس از اتفاق افهام اين طايفه از أكابر فقهاى شيعه رضي الله عنهم كه ملابست
فهم معاني دقيقه ، وممارست حل ألفاظ عويصه كتاب وسنت كرده اند بر آنچه ما
استظهار كرديم ، وقرائنى متعددة بر أو ذكر نموديم تواند بود كه منصف غير
مغشوش الذهن جزم به اين معنى نمايد ، واز أساطين فقهاى عصر كه اين
بي بضاعت بر مذاهب ايشان مطلع شده والد فحل محقق ما - جزاه الله عن العلم
وأهله خير الجزاء ووفاه من خزائن رحمته أوفر الانصبا - بر آنچه ما أولا ذكر
شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ( فارسي ) — صفحة 86
مساهمون: ميرزا أبي الفضل الطهراني
ص٨٦