تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ( فارسي ) — صفحة 400

مساهمون:

ص٤٠٠
خبر است ، كه حميرى گفته نوشتم خدمت فقيه وسؤال كردم كه از تربت كه با ميت در قبر مىگذارند ، آيا جايز است يا نه پس به خط خود توقيع فرمود : " يوضع في القبر مع الميت ويخلط بحنوطه انشاء الله " ( 1 ) . واز فقره سؤال معلوم مىشود تداول اين عمل ما بين شيعه واشتهار أو در آن عصر ، پس خود أو دليلي ديگر است . وهمچنين مستحب است نوشتن آيات وشهادت به توحيد بر كفن ميت به تربت سيد الشهداء عليه السلام . ودر ( مدارك ) از ( ذكرى ) نقل كرده كه روايت شده كه زنى را قبر چند بار به خود نگرفت ، وبيرون افكند ، چه زناكار بود ، وأطفال خود را كه به زنا متولد مىشدند به آتش مىسوزانيد ، مادرش شكايت حال به حضرت صادق كرد ، وآن حضرت فرمود همانا اين زن بندگان خدا را به عذاب معذب مىگردانيد ، با أو قدرى از تربت حسين بگذارند ، چون چنين كردند قبر قبولش كرد ( 2 ) . ه‍ - استحباب سجود بر أو است ، چنانچه مطابق نصوص است ، وموافق فتاوى ، بلكه شعار اماميه است در اين اعصار ، بلكه از سابق بر وجه سيره محققه كاشفه قطعيه . ابن بابويه رضي الله عنه در ( فقيه ) به نحو ارسال - اعتمادي كه كمتر از غالب مسانيد نيست - به حضرت صادق عليه السلام نسبت مىدهد كه فرمود : سجود بر گل قبر حسين منور مىكند تا زمين هاى هفت گانه را ، وهر كه با وى سبحه از طين قبر حسين باشد در حساب تسبيح كننده نوشته شود اگر چه تسبيح به أو نكند ( 3 ) .
هامش
( 1 ) التهذيب 6 / 76 ، بحار الأنوار : 101 / 133 . ( 2 ) وسائل باب 12 از أبواب تكفين از ( منتهى المطلب ) وحدائق 4 / 112 . ( 3 ) فقيه ج 1 / 86 وسائل ج 2 / 607 باب استحباب سجده بر تربت حسين عليه السلام .