است ( 1 ) ودر آنجا بجاى فقام سعد فقام رجل آورده ، وتصريح بصباوت وصغر آن سخله
كرده كه تازه بدست وپا راه مىرفت ، ومىتوان مراد از أو يزيد پدر خولى يا انس
پدر سنان باشد ، چه ذي الجوشى پدر شمر اسلام نياورد ، شمر خود در زمان
أمير المؤمنين از ابطال رجال بشمار مىرفت چنانچه عنقريب مذكور مىشود .
بالجملة ابن سعد در روز عاشورا سى وهفت سأله بود ، ودر سنه شصت وشش
هجرى بدست كيسان أبو عمره به امر مختار كشته شد ، وسر أو را در مجلس آوردند
نزد پسرش حفص گذاشتند ، مختار پرسيد مىشناسى گفت آرى زندگانى پس
از أو گوارا نيست ، مختار به فرمود تا سر از وى بگرفتند ، وگفت عمر بجاى
حسين وحفص بجاى علي بن الحسين ، نه كه اگر سه ربع قريش را بكشم بجاى
يك انمله از انامل حسين عليه السلام حساب نشود ( 2 ) ونفرين سيد الشهداء كه فرمود
" سلط الله عليك من يذبحك في فراشك " مستجاب شد ، چه وى را در خانه خود
با كمال امن بنهايت مذلت روانه دركات جحيم كردند .
نادرة
در ( تقريب ) ابن حجر است چنانچه حكايت كرده اند كه عمر بن سعد بن أبي
وقاص المدني نزيل الكوفة صدوق لكن مقته الناس لكونه أميرا على الجيش
الذين قتلوا الحسين من الثانية ، قتله المختار سنة خمس وستين أو بعدها ، ووهم
من ذكره في الصحابة ، فقد جزم ابن معين بأنه ولد يوم مات عمر بن الخطاب
انتهى .
از اينجانب بايد تعجب كرد كه ابن سعد را از طبقه تابعين به احسان مىشمارد
هامش
( 1 ) احتجاج : 132 وارشاد : 156 ، بحار الأنوار : 44 / 258 .
( 2 ) بحار الأنوار : 5 / 45 / 379 ط لبنان ، كامل ابن أثير 4 / 242 ط بيروت .