به عهد خدا وفا مىكنند و هم پيمان حقّ را نمىشكنند ،
و هم آنچه را خدا به پيوند آن امر كرده ( مانند صلهى رحم و دوستى پدر و مادر و محبّت و ايمان و حفظ عهد و پيمان با خدا و خلق ) نمىشكنند . و از خدا مىترسند و از سختى هنگام عذاب مىانديشند ،
و هم در طلب رضاى خدا راه صبر پيش مىگيرند و نماز را بر پا مىدارند و از آنچه نصيبشان كرديم به فقرا ، پنهان و آشكار انفاق مىكنند و در عوض بديهاى مردم نيكى مىكنند اينان هستند كه عاقبت منزلگاه نيكو يافتند ،
كه آن منزل بهشتهاى عدن است كه در آن بهشت هم خودشان و هم پدران و زنان و فرزندان شايسته آنان داخل مىشوند در حالى كه فرشتگان بر ( تهنيت ) آنها از هر در وارد مىگردند ،
( و مىگويند ) :
سلام و تحيّت بر شما باد كه ( چون در طاعت و عبادت خدا و رنج و آلام عالم ) صبر پيشه كرديد عاقبت منزلگاه نيكو يافتيد ،
و آنان كه پس از پيمان بستن ( با خدا و رسول ) ، عهد خدا را شكستند ( چون معاويه صفتان ) و هم آنچه خدا به پيوند آن امر كرده ( مانند صلهى رحم و دوستى على عليه السّلام و مؤمنان و اولياى خدا ) پاك بريدند و در روى زمين فساد و فتنه برانگيختند اينان را لعن خدا و منزلگاه عذاب دوزخ نصيب است .
تفسير
أَ فَمَنْ يَعْلَمُ أَنَّما أُنْزِلَ إِلَيْكَ
لفظ ( ما ) در ( أنما ) كافّه « 1 » ،
هامش
( 1 ) اگر « ما » كافه باشد در آن صورت ان عمل نمىكند و معناى آن اين است كه ، البتّه فقط بر تو نازل شده است .