تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسالهء سير وسلوك ( تحفة الملوك ) ( فارسي ) — صفحة 218

مساهمون:

ص٢١٨
العسكرىّ الحسن و صلّ على المهدىّ الهادى صاحب العصر و الزّمان و خليفة الرّحمن و قاطع البرهان و سيّد الإنس و الجانّ صلوات الله و سلامه عليه و عليهم أجمعين . بدانكه اصل عمل مراتب ، اذكار است ، و او راد از اعوان و متمّمات است . پس ترك بعضى از آنها محظور نه . و در اين ايّام در حالت فراغ به مناجات علويّه و سجّاديّه اشتغال داشتم ، و به اسامى متبرّكهء آل اطهار و صحابهء كبار رسول مختار و اركان اربعهء ملائكهء كرام و انبياء عظام و مشايخ شريعت و استادان طريقت تبرّك جستم ، و اكثر ايّام بر ايشان به تفصيل رحمت فرستادم و سلام كردم ، و از بواطن ايشان همّت طلبيدم . ناسخ گويد [ 217 ] : من نوبتى اربعينيّات را به طريق مذكور به قدر امكان بسر رسانيدم ، و نوبتى در آن شروع كردم ، و او راد اربعينيّه را كلمات ادريس عليه السّلام قرار دادم [ 218 ] به ترتيب و شرائط و
هامش
[ 217 ] - ناسخ خود را معرفى ننموده است و در بعضى از نسخ در حاشيهء آن نوشته بود : هو والد السّيد المصطفى الخوانسارى به هر حال اين مطالبى را كه ناسخ مىگويد جزء رساله نيست ، و ابدا به آن ربطى ندارد ، و چون فائده نيز ندارد بهتر آن بود كه حذف گردد . [ 218 ] - مراد از كلمات ادريس عليه السّلام چهل اسم از أسماء الله است كه حضرت ادريس خدا را به آن أسماء خوانده است و دنبال هر اسم جمله اى را بر آن متفرع ساخته مانند : يا ديّان العباد فكلّ يقوم خاضعا لرهبته ، و يا خالق من في السّموات و الأرضين فكلّ إليه معاده . بارى اين اسماء و كلمات به صورت دعائى است كه مستحب است در سحرهاى رمضان خوانده شود . و شيخ طوسى در « مصباح المتهجّد » و نيز سيّد ابن طاووس در « اقبال » در ص 80 و ص 81 آن را ذكر كرده‌اند . و در بحار ج 20 ص 251 آورده است و اولش اينست : سبحانك لا إله الا أنت يا ربّ كلّ شيء و وارثه . يا إله الآلهة الرّفيع جلاله ، يا الله المحمود في كلّ فعاله . و مرحوم سيّد فرموده است كه در اسناد اين دعا ديدم كه ذكر شده است كه اين همان كلماتى است كه ادريس خدا را به آن كلمات خواند ، و خداوند او را به آسمان بالا برد ، و اين دعا از افضل ادعيه است . انتهى . أقول : و براى اين دعا اصحاب دعوت خواصّ و عجائب و غرائبى قائلند و به خواندن آن سعيى بليغ و اهتمامى شديد دارند ، و براى جميع حوائج دنيويّه و اخرويّه مؤثّر مىدانند ، و براى دفع امراض و شرّ ستمكار ، و حسن عاقبت دارين ، و آمرزش گناهان ، و نورانيّت قلب ، و بسيارى از امور ديگر بر آن مواظبت مىنمايند .
رسالهء سير وسلوك ( تحفة الملوك ) ( فارسي ) — صفحة 218 | السيد محمد مهدي بحر العلوم / السيد محمد حسين طهرانى