هجم بهم العلم على حقيقة البصيرة و با شروا روح اليقين ، و استلانوا ما استوعره المترفون ، و أنسوا بما استوحش منه الجاهلون ، و صحبوا الدّنيا بأبدان أرواحها متعلَّقة بالمحلّ الأعلى . . .
مگر كسى كه در راه طلب تقصير كرده باشد ، و در مرحله اى از مراحل اهمال و مسامحه نموده باشد ، چون كسى كه در فحص اول كه در اسلام و ايمان اصغر ضرور است جهد خود را مبذول نداشته و راهنمائى گمراه به دست آورده ، يا از متابعت فقيه و شيخ خود سرپيچيده ، يا در شناختن آنها سعى خود را مبذول نكرده يا در اعطاء حظَّ جوارح يا نفس از ايمان تقصير كرده يا در ترتيب معالجه اشتباه نموده ، چنانچه انموذجى از آن را به تو خواهم نمود .
چون طالب سالك از اين مراحل فارغ و حزب شيطان و جهل را مغلوب و به عالم فتح و ظفر داخل شد ، هنگام طىّ عوالم لا حقه مىرسد . چه ، در اين هنگام عالم جسم را طىّ و در ملك روح داخل است . و حال وقت سفر اعظم و مسافرت از عالم نفس و روح و انتقال از كشور ملكوت است به مملكت جبروت و لاهوت و غيره .
و عمدهء طريق سير در اين راه بعد از بيعت با شيخ آگاه ، ذكر و فكر و تضرّع و تبتّل و ابتهال و زاريست وَاذْكُر اسْمَ رَبِّكَ وَتَبتَّلْ الَيْه تَبْتيلا 73 : 8 .
( سورهء مزّمّل آيهء 8 ) وَاذْكُرْ رَبَّكَ في نَفْسِكَ تَضَرُّعا وَخيفَةً 7 : 205 ( سورهء اعراف آيهء 205 ) .
و از اينست كه خداوند عالم ذكر خود را اكبر از صلاة كه عمود دين است فرموده ، و حضرت صادق عليه السّلام افضل عبادات را تفكَّر شمرده و تفكر يك ساعت را بهتر از عبادت هفتاد سال ذكر
رسالهء سير وسلوك ( تحفة الملوك ) ( فارسي ) — صفحة 130
مساهمون: السيد محمد مهدي بحر العلوم
ص١٣٠