قطعه اى از خطبه در كتاب مصباح الأنوار : 247 با سندش از زيد بن علي
، از پدرش ، از عمه اش زينب نقل شده است .
همچنين بخارى در صحيح خود 5 : 177 ، ومسلم در صحيحش
3 : . 138 ، وسمهودى در وفاء الوفاء 2 : 161 ، وشبلنجى در الصواعق المحرقة :
22 ، وعلامه حلى در نهج الحق : 267 ، وعلامه أميني در الغدير 7 : 191 ، شيخ
شرف الدين : 106 ، المراجعات : 103 به اين خطبه اشاره كرده اند .
ونيز در كتب ذيل به اين خطبه اشاره شده يا ذكر گرديده است :
امالي شيخ صدوق : 87 ، امالي شيخ مفيد : 25 ، مروج الذهب
2 : 311 ، إحقاق الحق 10 : 296 و 304 ، لسان العرب 3 : 397 ونهاية ابن أثير
4 : 273 در مادة " لم " ، تذكرة الخواص : 179 .
2 - اين خطبه را طبرسي در احتجاج : 108 از سويد بن غفله نقل مى
كند ، ومحمد بن جرير طبري در كتاب دلائل الإمامة : 39 با سندش از امام سجاد
( عليه السلام ) آن را ذكر كرده است .
شيخ صدوق در معاني الأخبار : 356 با سندش از أحمد بن حسن قطان ،
از عبد الرحمان بن محمد حسيني ، از أبو طيب محمد بن حسين بن حميد
لخمى ، از أبو عبد الله محمد بن زكريا ، از محمد بن عبد الرحمان مهلبى ، از
عبد الله بن محمد بن سليمان ، از پدرش ، از عبد الله بن حسن ، از مادرش فاطمه
دختر امام حسين ( عليه السلام ) نقل كرده است .
علامه مجلسي در بحار الأنوار 43 : 158 - 161 اين خطبه را به دو صورت
ذكر كرده است .
همچنين شيخ طوسي در امالي 1 : 384 باسندش از حفار ، از إسماعيل
صحيفة الزهراء ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 342
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٣٤٢