پروردگارا ! مرا دعوت مى كنى در حالي كه از تو روى مى گردانم ، وتو
محبت مى نمايى ومن بغض وعناد مى ورزم ، با من دوستى وشفقت
مى فرمايى ومن از تو نمى پذيرم ، گويا بر تو منت مى گذارم ، اين ناسپاسى
من مانع از رحمت واحسان نمودن تو بر من وفضل وعنايت بر أساس جود
وكرمت نشده است ، پس به اين بنده نادانت رحم كن وبه فضل واحسانت
بر من ببخشاى كه تو بسيار بخشنده وكريمى .
ستايش مخصوص خداست كه مالك ملك وجود است ، روان ساز
كشتيها ، رام كننده بادها ، پديد آورنده صبحگاهان از شب ، وحاكم روز جزا ،
وپروردگار جهانيان است .
ستايش از آن خداست بر حلم أو پس از علمش ، وستايش از آن
خداست بر عفوش پس از قدرتش ، وستايش خداى راست بر حلم
وبردبارى طولاني أو در مقام غضبش ، در حالي كه بر هرچه خواهد تواناست .
ستايش مخصوص خداست كه آفريننده خلق وگستراننده روزى ،
وپديد آرنده صبحگاهان ، وصاحب جلالت وبزرگوارى وفضل وانعام
است ، آن خدائى كه از نظرها دور است واز اينرو ديده نخواهد شد ، وبه همه
نزديك است ، واز اين جهت بر رازهاى پنهان شاهد وگواه مى باشد ،
اوست بزرگوار وبلند مرتبه .
ستايش از آن خدائى است كه كسى در مقابلش به نزاع بر نخيزد ،
وشبيهي با أو همگون نگردد ، پشتيبانى مددكار أو نشود ، عزيزان در مقابل
عزتش مقهور ، وبزرگان در پيشگاه عظمتش متواضعند ، وبا قدرتش بر هر چه
خواهد مى رسد .
صحيفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 237
مساهمون: مؤسسة النشر الإسلامي التابعة لجماعة المدرسين بقم المقدسة
ص٢٣٧