تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صحيفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 235

مساهمون:

ص٢٣٥
ستايش از آن خداوندى است كه در آفرينش أو را شريكي نبوده ، ودر عظمت همانندى ندارد ، سپاس خداى راست كه امر وستايشش در ميان مردم روشن ، وبزرگواريش به لطف وكرمش پديدار ، ودست عنايتش به جود وبخشش گشاده است ، گنجينه هاي رحمتش نقصان نپذيرد ، وكثرت عطا جز بر جود وكرامتش نيفزايد ، كه أو بسيار با عزت وبخشش است . خداوندا ! اندكى از بسيار را از تو درخواست مى كنم ، با آنكه به آن سخت نيازمندم ، وتو از آن حاجت از آغاز بي نياز بودى ، و [ همان اندك حاجت ] نزد من بسيار وادايش براي تو سهل وآسان است . خدايا ! آمرزش تو از گناهم وگذشتت از خطاهايم ، وچشم پوشيت از ظلم ، وپرده پوشيت بر عمل زشتم وحلم وبردباريت بر جرم وگناه بسيارم ، كه به خطا وعمد انجام دادم ، مرا به طمع انداخت كه از تو چيزى را درخواست كنم كه مستحق آن نيستم ، همان كه تو به رحمت خويش روزيم گردانيدى واز روى قدرتت آن را به من نماياندى ، واز اجابتت به من شناساندى . از اينرو چنان شده أم كه تو را با آرامش مى خوانم ، وبا انس ورغبت وبدون ترس وبيم از تو حاجت مى طلبم ، وباز بر تو آنچه مى خواستم را تقاضا نمودم ، پس اگر حاجتم را دير برآوردى از ناداني بر تو عتاب كردم ، ودر صورتي كه چه بسا به علت علمي كه به سرانجام كارها دارى تأخير در انجام حاجتهايم برايم بهتر بوده است ، پس من هيچ مولاي بزرگوارى را صبورتر بر بنده پستى از تو برخود نديده أم .