روز نجات دهد ، وبراي ما وشما ثوابها وپاداش نيكوى خود را واجب
گرداند .
اى بندگان خدا اگر چنين است كه بيان شد ، عيش دنيا كوتاه ومحل
كوچ كردن وسفر نمودن طولانى است ، وشايسته آنست كه انسان در آن به
كارى مشغول باشد كه از غم واندوه دنيا فارغ باشد ، وأو را از دنيا به كنارى
بكشد وخود را براي خلاصي از مهالك دنيا به رنج وتعب اندازد ، پس
چگونه چنين نباشد ، كه انسان پس از اين جهان در گرو اعمال خويش
است وبراي حساب رسى أو را بپاى دارند ، نه ياورى دارد كه أو را نگهدارد ،
ونه پشتيبانى كه از أو دفاع كند ، ودر اين روز است كه ايمان كسى كه در اين
جهان ايمان نياورده وخير ونيكى در ايمان خود بدست نياورده ، به أو
سود ندهد ، بگو شما در انتظار باشيد ما هم منتظريم .
شما را به پرهيزگارى وترس از خدا سفارش مى كنم ، زيرا خدا براي
هر كس كه تقوى داشته باشد ضامن است كه أو را از هر چه ناخوش داد به
آنچه أو را خوش آيد باز گرداند ، واز آن جائى كه اميد ندارد أو را روزى دهد .
پس بترس از اينكه از كساني باشى كه بندگان خدا را از گناهانشان
مى ترساند ، واز عقوبت گناه خود آسوده است ، پس خداوند تبارك
وتعالى در باره بهشتش گول نمى خورد ، وآنچه در نزد اوست جز به طاعت
وفرمانبرى أو بدست نيايد .
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 233
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢٣٣