بيني أم ، وحفره هاي پرده گوشم ، وآنچه دو لبم بر آن ضميمه شده وبر هم
نهاده است ، وگردشهاى زبانم ، وجاى فرورفتگى كأم دهانم وفكم ،
رستنگاههاى دندانهايم ودستگاه گوارش خوردن وآشاميدنم ، وتكيه گاه
پوسته مغزم ، ورسائى كامل طنابهاى گردنم ، وآنچه قفسه سينه أم بر آن
مشتمل است ، وكمربندهاى حياتي متصل به قلب وجگرم ، وپيوندهاى
درآويخته پوشش دلم ، وقطعات كنار جگرم ، وآنچه غضروفهاى دنده هايم
در برگرفته ، وگيره هاي بندهاى مفصلهايم ، وانقباض عضلاتم ، وگوشه
هاي سرهاى انگشتانم ، وگوشم وخونم ومويم ، وپوستم ، وعصبم ونايم ،
واستخوانهايم ومغزم ورگهايم ، وهمه اعضايم ، وآنچه در أيام
شير خوارگيم اندامم ساخته شده ، وآنچه زمين از من بر خود حمل مى كند ،
وخواب وبيداريم ، وسكون وحركات ركوع وسجودم ، ( تمامى اينها
گواهى مى دهند ) كه چنان كه در طول زمانها وروزگاران - اگر عمرم طولانى
باشد - تلاش كرده وكوشش نمايم تا شكر يكى از نعمتهايت را انجام دهم ،
نخواهم توانست جز با منتت ، كه به سبب آن همواره بايد شكر جديد
وستايش نو را انجام دهم كه جاودانه ادامه مى يابد .
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 175
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص١٧٥