بيش نبودم مرا در گاهواره حفظ كرده واز شيرى گوارا به من روزى دادى ،
ودلهاى پرستاران را به من متمايل ساخته ومادران مهربان را عهده دار من
نمودى ، واز راهزنان جن پاسداريم كردى ، واز زيادة ونقصان سالمم نگاه
داشتى ، پس تو مهربان وبخشنده وبسيار بزرگ ووالائى .
تا آنگاه كه به سخن در آمدم نعمتهاى گسترده ات را بر من تمام
نمودى ودر هر سال مرا بيشتر رشد دادى ، وزماني كه سرشتم تكامل يافت
وتاب وتوانم به حد اعتدال رسيد ، حجتت را بر من واجب ساختى ،
بدين وسيله كه معرفتت را به من الهام كرده وبه شگفتيهاى حكمتت مرا
متعجب ساختى .
وبه آنچه در آسمانها وزمينت از پديده هاى نوينت آفريدى مرا
بيدار ساختى ، وبراي شكرگذارى وياد كردنت مرا آگاهم نمودى ، وطاعت
وبندگيت را بر من واجب كرده ، وبه آنچه پيامبرانت آورده اند آگاهيم
دادى وپذيرش خوشنوديهايت را برايم آسان نمودى ، ودر تمامى اين
موارد با كمك ولطفت بر من منت نهادى .
خداوندا ! هنگاميكه مرا از برترين سرشت آفريدى ، وخشنود
نشدى كه نعمتي را به خاطر نعمتي ديگر نداشته باشم ، وبه منت بسيار
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 171
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص١٧١