استشهاد كردند : ( شايد اين امر آزمايشى براي شما بوده وتا زمان اندكى
آنان را بهره مند سازد ) ، وبا دست به معاوية اشاره كرد .
معاوية گفت : قصدت از اين سخن چه بود ، فرمود : قصدم همان
چيزى است كه خداوند اراده آنرا نموده است ، آنگاه معاوية برخاست
وخطبه أي خواند كه در آن به علي عليه السلام دشنام داد وبسيار مسخره
واستهزاء نمود ، امام حسن عليه السلام برخاست وبه أو كه هنوز بالاى منبر بود
گفت :
واي بر تو أي پسر خورنده جگرها ، آيا تو أمير المؤمنين عليه السلام را سب
ولعن مى كنى ، در حاليكه پيامبر فرموده است : هر كه على را سب ودشنام
دهد مرا دشنام داده است ، وهر كه مرا دشمن دهد خداوند را دشنام داده
است ، وهر كه خدا را دشنام دهد خداوند أو را در آتش دوزخ وارد سازد
، در حاليكه در آن جاودانه خواهد بود ، وعذابي پايدار براي اوست .
آنگاه امام از منبر پائين آمد وبه خانه اش رفت ودر آنجا ديگر نماز
نگذارد .
( 33 ) خطبهء آن حضرت
در شناسائى خود وصفات زمامدار
روايت شده : روزى عمرو بن عاص به معاوية گفت : نزد حسن
صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 203
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢٠٣