خبرى نه نشانى و نه اسمى از آن هست . خبر دادن از آن به اينكه خبرى از آن نيست مانند خبر دادن از نيست مطلق است به اينكه از آن خبرى نيست و اسمى كه خداى تعالى براى خويش برگزيده بر غير ظاهر نگردانيده است در آن مرتبه است و مرتبهاى ديگر آن حقيقت ظهور مرتبهء اول و تجلى خداى تعالى به اسماء و صفاتش مىباشد و آن ظهور ، به اعتبارى ، و احديّت و به اعتبارى مشيّت ناميده مىشود . چنان كه : به اعتبارى عرش و به اعتبارى كرسى و به اعتبارى به اللّه و به اعتبارى به على ( ع ) موسوم است و آن كلمهء « اللّه » و فعل اللّه و اضافهء اشراقيه و نور خدا در آسمانها و زمين است و براى تشبيه به نفس انسان ، نفس الرحمن ناميده مىشود و اين مرتبهء برزخ بين وجوب و امكان و جامع بين همهء اضداد است . در اين مرتبه هر چه بخواهى بر حسب كثرت اسماء و صفات و تعينات ، كثرت راه دارد .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 315
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٣١٥