چون مقام محمّد ( ص ) و على ( ع ) و فرزندان معصوم ( ع ) آن حضرت ، همان مقام مشيّت است . پس همهء علم قرآن نزد آنان مىباشد . و على ( ع ) كسى است كه علم كتاب نزد او است چنانچه در آيه به آن اشاره شده است « 1 » كه لفظ « علم » به « الكتاب » اضافه شده و اين خود مفيد استغراق است يعنى علم همهء كتاب نزد على ( ع ) است . و آصف كسى بوده كه علم مقدارى از قرآن پيش او بوده ، و ابراهيم را خداوند با كلمات معدود و محدودى آزمايش كرد نه با همه كلمات با اينكه او بعد از پيامبر ما كاملترين پيامبران بود .
حضرت محمّد ( ص ) به خدا ، و همهء كلمات او ايمان مىآورد .
چنان كه : در قرآن آمده است :
فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ كَلِماتِهِ
« 2 » ؛ يعنى به خدا و پيامبرى كه به خدا و همهء كلمات او گرويده است ايمان آوريد .
چون لفظ « كلماته » جمع مضاف است مفيد استغراق است .
مقصود از ايمان كه در آيه آمده است ، ايمان اجمالى نمىباشد و گرنه ديگران هم در آن شريك مىشدند بلكه منظور ايمان تفصيلى است و آن محقّق نمىشود جز اينكه مؤمن آن را با شهود و عيان درك كند .
هامش
( 1 ) بقره - 118
( 2 ) اعراف - 158