ما رحمت خدا بر آفريدگان او هستيم ، بواسطه ى ما خدا گشايش دهد و بما سرانجام و پايان دهد ، ما امامان هدايتكنندهايم ، ما چراغهاى تاريكى باشيم ، و ما روشنگران هدايتيم ، ما پيش از همه بوديم ، ما آخر همه هستيم ، ما نشانههاى بلند شده براى آفريدگانيم ، هر كس بدامن ما چنگ زند بما پيوندد ، هر كس از ما دورى كند غرق شود ، ما جلوداران چهره سفيد هستيم ، ما برگزيدگان خدائيم ، ما راه روشن باشيم .
ما راه راستيم بسوى خداى عز و جل ، ما آن نعمتها هستيم كه خدا بآفريدگانش ارزانى داشته ، ما كان نبوتيم ، محل رفت و آمد فرشتگانيم ، جايگاه رسالتيم ، دين مائيم ، خبر بزرگ مائيم ، چراغى كه كسب نور كنند مائيم ، ما راهى باشيم براى كسى كه بما اقتدا كند ما رهنمايان بسوى بهشت باشيم ، ما عزت اسلاميم .
ما پلها و جسرهائيم هر كسى كه از طرف ما بگذرد ، عقب نميماند و هر كس سرپيچى كند نابود شود ، بلند مرتبههاى بزرگيم ، آنانيم كه خدا رحمتش را بواسطهء ما فرو ميفرستد و باران مىبارد ، آنانيم كه خدا بواسطهء ما عذابش را برميدارد ، پس كسى كه ما را بشناسد و بيناى ما باشد و حق ما را بشناسد فرمان ما را اطاعت كند او از ماست و برگشتنش بسوى ما خواهد بود .
حسين بن ابى العلاء ميگويد ، به حضرت ابى عبد الله عرضكردم ممكن است زمين بدون امام و حجت باشد فرمود نه عرض كردم ممكن است دو امام در يكوقت باشند فرمود نه مگر اينكه يكى از آن دو ساكت باشد و سخن نگويد عرضكردم امام امام بعدش را مىشناسد فرمود آرى
إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 396
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص٣٩٦