تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 293

مساهمون:

ص٢٩٣
چند روزى بيش درنگ نكردم خدا روزى به من بخشيد كه از آن قرضم را پرداختم و امر زندگى زن و بچه‌ام را اصلاح كردم و ستايش سزاوار پروردگار است .

باب سى و ششم در فضيلت سپاسگزارى خداى تعالى است

خداى تعالى ميفرمايد : « * ( وَاشْكُرُوا لِي وَلا تَكْفُرُونِ ) * » ( 1 ) و سپاسگزارى كنيد مرا و ناسپاسى مكنيد و نيز خداى سبحان فرموده « * ( لَئِنْ شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ ) * » ( 2 ) اگر سپاسگزارى كنيد نعمتم را براى شما فراوان كنم و فرموده : « * ( وَمَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِه وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ الله غَنِيٌّ حَمِيدٌ ) * » ( 3 ) و آن كس كه سپاسگزارى كند جز اين نيست كه بر خود سپاسگزارى مىكند و آن كس كه ناسپاس باشد . پس همانا خدا بىنياز است و ستوده . ازين كفران در آيه اراده مىشود انكار كردن نعمت خدا ، و حقيقت شكر و سپاسگزارى اين است كه بنده اقرار به نعمت دهنده ى نعمت كند و روايت شده خدا به حضرت داود پيغمبر وحى فرستاد كه سپاسگزارى كن مرا بطورى كه حق نعمت مرا ادا كنى . سپس داود عرضكرد : خدايا چگونه ترا سپاسگزارى كنم كه حق سپاسگزارى تو ادا شود در صورتى كه خود آن سپاسگزارى نعمتى از نعمتهاى تو است كه باز احتياج به سپاسگزارى دارد ؟ خطاب رسيد : به همين كلامت حق سپاسگزارى مرا ادا كردى . زيرا
هامش
( 1 ) بقره 152 ( 2 ) ابراهيم 7 ( 3 ) لقمان 11