تحت تأثير مذاهب مختلفه آرامى واقع شده است ؛ قدر متقن آنكه ، پارسيان ، بعد از انقراض ساسانيان ، نه از بيدخت خبرى دارند ؛ نه از خدايان ديگر مثل ننائى و بل و نبهو نامى بردهاند .
در خاتمه اين شرح مختصرى ، كه از ديانت رسمى ساسانيان نگاشتيم ، لازم است ، كه رأى صائب و مهم نيبرگ را « 1 » ذكر كنيم . ماه زردشتيان سى روز داشته و هر روزى بنام خدايى بوده است . در آخر فصل اول كتاب بندهشن نام اين سى روز درج شده در فصل سوم همان كتاب قاعده هست ، كه بموجب آن سى روز ماه را بايد به چهار دسته تقسيم كرد از اينقرار :
1 - اوهرمز / 2 - آذر / 3 - مهر / 4 - دين
وهمن / آبان / سروش / ارد
اردوهشت / خور / رشن / اشتاذ
شهريور / ماه / فروردين / اسمان
سپندارمذ / تير / ورهران / زامداذ
خورداد / گوش / رام / مهرسپند
امرداذ / دذو / واذ / انگران
دذو / / دذو /
مقصود از كلمهء دذو « 2 » ، كه در آخر سه ستون اول ديده مىشود ، اورمزد است ( در اوستايى دذوه « 3 » به معناى خالق است ) . در ستون اول ، اوهرمزد و شش امهرسپند « 4 » ( امششپنت « 5 » ) آمده است « 6 » ، كه اوهرمزد هم در اول و هم در آخر آن ستون ( به صورت
هامش
( 1 ) -II، ص 128 و ما بعد .
( 2 ) -Dadhv( 3 ) -dadhvah( 4 ) -Amahrspand( 5 ) -Amesha Spe nta( 6 ) - وهومنVohuManah، اشوهشتAsha Vahishfa( « بهترين راستى » ) ، خشئرويرىKhshathra Vairya( « تسلط خواستنى » ) ، سپنت ارميتىArmaiti Spenta، هوروتاتHaurvatatو امرتاتAmeretat( ر ك بالاتر ص 48 ) .