8 - امام صادق عليه السّلام فرمود : از دعاهاى پدرم كه در هنگامى كه امرى پيش مىآمد ميخواند اين بود ( وترجمه اش چنين است ) : « اللهم صل على محمد وآل محمد وبيامرز مرا وبمن رحم كن وكردار مرا پاكيزه فرما وبازگشت مرا آسان كن ، ودل مرا آرام نما ، و از ترسم آسوده فرما ، و در همهء عمرم به من عافيت ده ، وحجت مرا پابرجا كن ، وخطاهايم را ببخش ، ورويم را سپيد گردان ، و در بارهء دينم مرا نگهدار ، و رسيدن بدان چه را جوياى آنم بر من آسان كن ، وروزيم را فراوان كن زيرا من ناتوانم ، و از بدى كه نزد من است به آن خوبى كه در نزد تو است درگذر ، ومرا در بارهء خودم داغدار مكن ، ونزديكانم را نيز داغدار منما ، وبمن ببخش بار خدايا يك لحظه اى ( و يك نظر رحمتى ) كه بدان همهء گرفتاريهايم را بر طرف سازى ، وبدان وسيله بازگردانى به من هر آن خوئى كه پيش تو بهتر است ، كه هر آينه نيرويم سست ، وچاره ام كم شده ، واميدم از خلق تو بريده وجز اميد به تو وتوكل بر تو چيزى نمانده ، وتوانائيت پروردگارا اگر به من رحم كنى وعافيتم بخشى چون توانائيت به عذاب وگرفتارى من است ، خدايا ياد بخششهايت مرا آرام كند واميد بانعام تو به من نيرو دهد ، و از آن زمان كه مرا آفريدى تهى از نعمتهاى تو نبودم ، وتوئى پروردگارم من وآقايم ودادرسم وپناهگاهم ونگهدارم ، ودوركننده از من ( بلاها را ) ومهربان به من وكفيل روزيم ، و هر آنچه كه من در آنم به قضا وقدر تو است ، پس اى آقا واى مولاى من در آنچه مقدر فرموده اى وحتم كرده اى رهائى من باشد از همهء گرفتاريهائى كه در آنم ، وعافيت من در آن باشد ، زيرا من براى دور ساختن آنها جز تو كسى را ندارم ، وبغير تو اعتمادى ندارم ، پس اى صاحب جلالت واكرام با من برابر خوشگمانى واميدواريم رفتار كن وبزارى وناتوانى وسستى من ترحم كن
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 341
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٤١